Lief scheepsjournaal,

Wanneer weet je dat een hoofdstuk echt voorbij is? Voor mij was het gisteren, met een dweil in mijn hand. De afgelopen week hebben Ellen van Bodegom, Erwin Wesseling, Sanne Keizer, Marsha de Koning Man en ik de Stuurhut van stichting Iedereen aan boord uitgeruimd en een laatste sopje gegeven. Gisteren brak dan het echte uitzwaaimoment aan. 🧹

Afgelopen week hielpen Maarten Meyer en collega om de overgebleven meubels en boeken naar hun circulaire makersplaats en Leeszaal Vreewijk te verplaatsen. Ook haalde een collega bij de Gemeente Rotterdam de stellingkasten en stoelen op, klaar voor een tweede leven bij studenten. Fijn dat álle spullen een nieuwe plek vonden. Maar wat een raar gevoel, zo'n lege balzaal waarin zo veel moois heeft plaatsgevonden...

We kunnen geen rondje eiland lopen, zonder te worden aangesproken door buren die het ook zo verdrietig vinden. Ontroerend om te horen wat de Stuurhut voor mensen heeft betekend. Er blijft ook bij mij veel hangen na deze twee+ jaar 'aan boord', te veel om op te noemen. Een kleine selectie: honderden kilo's spullen stroomden vanuit onze ruilwinkel door de hele stad. Geveltuinen en een groen schoolplein groeiden en bloeien nog steeds. Studenten die bij ons hebben meegedraaid, vertelden in interviews dat ons werk ze inspireerde te kiezen een meer duurzame vervolgstudie. En... we hebben een gemeenschap opgebouwd die simpelweg niet in woorden uit te drukken is. 💚

Eenmaal thuis, later op de middag, knalde 'De meeste dromen zijn bedrog' ineens door de speakers. Pff. Ik hoop niet dat dit voor de onze telt. Want misschien wel de belangrijkste les die ik van Ellen heb geleerd, is dat je het gewoon doet! Ook als de storm woest is en de lading amper bij te houden. Ellen heeft ons als ontzettend dappere kapitein door het woeligste water genavigeerd. Dankjewel voor alles wat je met ons hebt gedeeld.

Tot slot deel ik graag twee foto's. Ze tonen een flink contrast: februari 2024, verfrollers in de hand, vol verwachting vlak voor de opening. Gisteren: uitgeput maar nog steeds lachend in een lege ruimte. Om het af te leren, deel ik ook nog wat foto's van de mooie resultaten die we tussendoor hebben behaald. Want die blijven. 🌿

Als matrozen pakken we door. Per project varen we door richting een duurzaam, zelfvoorzienend Noordereiland. De precieze vaarroute zal zich nog uitwijzen. Van het voorkomen van hittestress en organiseren van Heat Action Day tot de verdere vergroening van het Noordereiland en nog een Storm op Komst-festival... Dromen komen heus wel uit, alleen soms met een flinke omweg. ⛵

x Yasmin